Η Αισθητική είναι σαν την έκθεση στο σχολείο. Υπάρχει η πρώτη ματιά, το σύνολο, η εισαγωγή, ο πρόλογος. Μετά περνάμε στην λεπτομέρεια, στην ουσία, στο κυρίως θέμα, και τέλος αποκομίζουμε και συμπεραίνουμε ότι είδαμε, ότι ακούσαμε και ότι διαβάσαμε, ο επίλογος.
Πάνω σ’ αυτή την αρχή στηρίζονται όλες οι μορφές τέχνης. Το ωραίο και η αρμονία είναι το Α και το Ω στη ζωή μας και χωρίς αυτά δεν υπάρχει ισορροπία, σκέψη, έμπνευση κι έρωτας.
Οι προσπάθειες μιας καλύτερης ζωής, δυστυχώς σήμερα εξαρτώνται από την οικονομία πρώτα, σε βάρος της αισθητικής. Επικρατεί η άποψη ότι είναι πολυτέλεια να ξοδεύεις για να έχεις κάτι που δεν αποσκοπεί πουθενά. Κι όμως, πολλά από αυτά που δεν αποσκοπούσαν, είναι αυτά που έμειναν στην ιστορία ως αριστουργήματα.
Η χώρα μας είναι ένας φορέας που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις τέχνες άλλων λαών, αντίθετα στο παρελθόν ήταν αυτή που μετέδωσε την ιδέα και την έμπνευση στον υπόλοιπο κόσμο. Παρ’ όλα αυτά σήμερα βιώνει μια κρίση που δεν έχει σχέση με το πολιτιστικό της φορτίο, αλλά με μια μαθηματική εξίσωση που προσγειώθηκε απρόσμενα στην καθημερινότητα.
Οι άστοχες ρήσεις φτηνής πολιτικής όπως: «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, εσείς τρώγατε βελανίδια», είναι απεγνωσμένες προσπάθειες ανάταξης, που κατά καιρούς χρησιμοποιούνται ως όπλο, χωρίς όμως σφαίρες. Αυτή είναι η πολιτική και οι πολιτικοί του σήμερα, που σαν παπαγάλοι αναμεταδίδουν τις ιδέες και διαφημίζουν τα πρότυπα των δυτικών για να καινοτομούν σε ένα τόπο με διαφορετική κουλτούρα και ανάγκες. Αυτοί είναι οι πολιτικοί που η υποτέλεια τους κατατάσσει επιεικώς στα όρια της προδοσίας , με ότι συνεπάγεται με αυτόν τον όρο.
Σ΄ αυτό το τόπο των τεχνών και των γραμμάτων, το ωραίο δεν κατακτιέται με υλικά αγαθά, αλλά με την παρουσία της ανθρώπινης ανάγκης να σκέπτεται, να δρα και να δημιουργεί. Τα πάντα γύρω μας είναι ωραία όταν τα βλέπουμε ωραία και θέλουμε να τα διατηρήσουμε. Αυτή η ανάγκη έφτιαξε Παρθενώνες όταν οι άλλοι τρώγανε βελανίδια, και σ’ αυτή την ανάγκη καλούμαστε να επιστρέψουμε μέχρι να αναγνωριστεί επιτέλους ότι στη ζωή υπάρχουν αξίες που κανένα ευρώ και κανένα δολάριο δεν μπορεί να τις εξαγοράσει. Αυτές οι αξίες είναι η ζωή, η αγάπη και η ελπίδα.
Πάνω σ’ αυτή την αρχή στηρίζονται όλες οι μορφές τέχνης. Το ωραίο και η αρμονία είναι το Α και το Ω στη ζωή μας και χωρίς αυτά δεν υπάρχει ισορροπία, σκέψη, έμπνευση κι έρωτας.
Οι προσπάθειες μιας καλύτερης ζωής, δυστυχώς σήμερα εξαρτώνται από την οικονομία πρώτα, σε βάρος της αισθητικής. Επικρατεί η άποψη ότι είναι πολυτέλεια να ξοδεύεις για να έχεις κάτι που δεν αποσκοπεί πουθενά. Κι όμως, πολλά από αυτά που δεν αποσκοπούσαν, είναι αυτά που έμειναν στην ιστορία ως αριστουργήματα.
Η χώρα μας είναι ένας φορέας που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις τέχνες άλλων λαών, αντίθετα στο παρελθόν ήταν αυτή που μετέδωσε την ιδέα και την έμπνευση στον υπόλοιπο κόσμο. Παρ’ όλα αυτά σήμερα βιώνει μια κρίση που δεν έχει σχέση με το πολιτιστικό της φορτίο, αλλά με μια μαθηματική εξίσωση που προσγειώθηκε απρόσμενα στην καθημερινότητα.
Οι άστοχες ρήσεις φτηνής πολιτικής όπως: «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, εσείς τρώγατε βελανίδια», είναι απεγνωσμένες προσπάθειες ανάταξης, που κατά καιρούς χρησιμοποιούνται ως όπλο, χωρίς όμως σφαίρες. Αυτή είναι η πολιτική και οι πολιτικοί του σήμερα, που σαν παπαγάλοι αναμεταδίδουν τις ιδέες και διαφημίζουν τα πρότυπα των δυτικών για να καινοτομούν σε ένα τόπο με διαφορετική κουλτούρα και ανάγκες. Αυτοί είναι οι πολιτικοί που η υποτέλεια τους κατατάσσει επιεικώς στα όρια της προδοσίας , με ότι συνεπάγεται με αυτόν τον όρο.
Σ΄ αυτό το τόπο των τεχνών και των γραμμάτων, το ωραίο δεν κατακτιέται με υλικά αγαθά, αλλά με την παρουσία της ανθρώπινης ανάγκης να σκέπτεται, να δρα και να δημιουργεί. Τα πάντα γύρω μας είναι ωραία όταν τα βλέπουμε ωραία και θέλουμε να τα διατηρήσουμε. Αυτή η ανάγκη έφτιαξε Παρθενώνες όταν οι άλλοι τρώγανε βελανίδια, και σ’ αυτή την ανάγκη καλούμαστε να επιστρέψουμε μέχρι να αναγνωριστεί επιτέλους ότι στη ζωή υπάρχουν αξίες που κανένα ευρώ και κανένα δολάριο δεν μπορεί να τις εξαγοράσει. Αυτές οι αξίες είναι η ζωή, η αγάπη και η ελπίδα.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου